Η ίδρυση Εμπορικών Επιμελητηρίων στις δυτικές χώρες χρονολογείται από τον 1700. Σε αντίθεση με αυτούς τους δυτικούς οργανισμούς, η τουρκική κουλτούρα είχε τα αντίστοιχά της με τη μορφή αδελφοτήτων, συντεχνιών και οργανώσεων χειροτεχνίας των Αχί.
Στη χώρα μας, αυτός ο τύπος οργάνωσης χρονολογείται από το 1876. Αργότερα, με διάταγμα της 13/Cemaziyelahir/ 1923, ξεκίνησε η ίδρυση των Συμβουλίων Εμπορίου και Γεωργίας σε πόλεις και κωμοπόλεις. Σύμφωνα με την απόφαση του Υπουργείου Εμπορίου, ανακοινώθηκε η ίδρυση Εμπορικού Επιμελητηρίου στις επαρχίες Θεσσαλονίκης, Σμύρνης, Συρίας, Χαλεπίου και Βαγδάτης ως πρώτου βαθμού, και στις επαρχίες Τραπεζούντας, Αδάνων, Άγκυρας, Αδριανούπολης, Χανταραντιγκάρ και Ερζερούμ ως δεύτερου βαθμού.
Εφόσον το Εμπορικό Επιμελητήριο αποδείχθηκε χρήσιμο, ιδρύθηκε Εμπορικό Επιμελητήριο στην Αδριανούπολη το 1301/1885, ο πρόεδρος και τα μέλη του εκλέχθηκαν και υποβλήθηκαν στην έγκριση του Υπουργείου Εμπορίου.
Είναι κατανοητό ότι το Εμπορικό και Βιομηχανικό Επιμελητήριο της Αδριανούπολης, που εμφανίζεται στα ετήσια βιβλία της Αδριανούπολης (με ημερομηνία 1301 και 1939), ιδρύθηκε στο πλαίσιο αυτών των νόμων.
Τα ονόματα των μελών του Εμπορικού Επιμελητηρίου της Αδριανούπολης και των μελών του Εμπορικού Δικαστηρίου περιλαμβάνονται στο ετήσιο βιβλίο του 1319/1901. Δεν μπορέσαμε να βρούμε καμία πληροφορία για αυτόν τον οργανισμό κατά τη διάρκεια των 22 ετών μεταξύ αυτής της ημερομηνίας και της Δημοκρατίας. Ενώ είναι αλήθεια ότι το Επιμελητήριο παρείχε πληροφορίες κατά τη διάρκεια αυτών των ετών, οι Βαλκανικοί Πόλεμοι, η Εκστρατεία της Καλλίπολης και ο Α' Παγκόσμιος Πόλεμος, μαζί με τις καταστροφές και τις μεταναστεύσεις, είναι οι λόγοι για τους οποίους δεν έχει βρεθεί γραπτή καταγραφή αυτής της οργάνωσης.Στις 27 Σεπτεμβρίου 1341 (1925), η ίδρυση των Εμπορικών Επιμελητηρίων ξεκίνησε με την ψήφιση του Κανονισμού για τα Εμπορικά και Βιομηχανικά Επιμελητήρια, ο οποίος απαιτούσε από τους εμπόρους να είναι επίσημα και υποχρεωτικά μέλη. Έτσι, με αυτόν τον νόμο, τα Εμπορικά Επιμελητήρια, τα οποία δεν είχαν καταφέρει να οργανωθούν για 40 χρόνια, αναγνωρίστηκαν ως επαγγελματικές οργανώσεις, καθιστώντας υποχρεωτική την εγγραφή μελών για τους εμπόρους και τους βιομηχάνους. Η ίδρυση του Εμπορικού και Βιομηχανικού Επιμελητηρίου της Αδριανούπολης πραγματοποιήθηκε επίσης μέσω νόμου και ξεκίνησε τα καθήκοντά του εντός της πόλης. Ιδρυμένο ως το δεύτερο Εμπορικό και Βιομηχανικό Επιμελητήριο στην Τουρκία μετά την Κωνσταντινούπολη, το Εμπορικό και Βιομηχανικό Επιμελητήριο της Αδριανούπολης θα συνεχίσει τη δέσμευσή του στις τεχνολογικές και σύγχρονες εξελίξεις που προσαρμόζονται στις ανάγκες των εμπόρων και των βιομηχάνων, μια δέσμευση που έχει τηρήσει σταθερά μέχρι σήμερα. Το επιμελητήριο έχει 20 επαγγελματικές επιτροπές.
Η πρώτη ίδρυση του Εμπορικού και Βιομηχανικού Επιμελητηρίου της Αδριανούπολης καταγράφεται στο Ετήσιο Βιβλίο της Αδριανούπολης με ημερομηνία 1301-1885, Διοικητικό Συμβούλιο του Εμπορικού Επιμελητηρίου Κεντρικής Επαρχίας
- Σαλίχ Μπέης Πρόεδρος
- Μπαχαεντίν Εφέντης από τον έμπορο Μέλος
- Χατζή Αχμέτ Αγά από τον έμπορο Μπεντεστάνι Μέλος
- Αλτούναλμάζ Μαλιταδί Εφέντης Μέλος
- Αλτούναλμάζ Αζαριάν Εφέντης Μέλος
- Κιρκόρ Αγά από τον Γιαγκτζίογλου Μέλος
- Τσελέμπι Γιοργκάκι Αγά Μέλος
- Χατζή Καμίλ Εφέντη από τον έμπορο Μπεντεστάνι Αζά
- Μπανακάς Εμίν Εφέντη Αζά
- Τοντορακί Μπιρασκίντι Αγά Αζά
- Καρακοστιόγλου Χιριστοδαλίκι Αγά Αζά
- Εβακίμ Αγά Αζά
1310/1894 Επετηρίδα Αδριανούπολης Κεντρική Επαρχία Εμπορικό και Γεωργικό Επιμελητήριο και Αντιπροσωπεία Τεχνών
- Σαλίχ Μπέης Αρχηγός
- Βασιλάκι Εφέντη Ρεΐς-ι Σανί
- Μεχμέτ Εφέντη Αζά
- Εμίν Εφέντη Αζά
- Λοιπόν Μπεκάνι Εφέντη Αζα
- Ντελικάνο Εφέντη Άζα
- Σόκιας Εφέντη Μέλος
- Κεβόρκ Εφέντη Άζα
- Αβράμ Αζάρια Εφέντη Άζα
- Αλεξάντρ Εφέντη Μέλος
- Μοϊζ Πάπο Εφέντη Άζα
