Ξεκίνησε να ζωγραφίζει σε ηλικία 16 ετών στις φυλακές της Προύσας ως μαθητής του Ναζίμ Χικμέτ. Το μουσείο, το οποίο περιλαμβάνει πίνακες του Ιμπραήμ Μπαλαμπάν, ενός από τους συγκρατούμενους του Ναζίμ Χικμέτ, άνοιξε για τους επισκέπτες στις 7 Σεπτεμβρίου 2018. Το μουσείο εκθέτει το μοναδικό στυλ του Μπαλαμπάν και τα προσωπικά του αντικείμενα, συμβάλλοντας σημαντικά στην τουρκική τέχνη.

Το αρχοντικό όπου ζούσε η οικογένεια Μαυράδη, η οποία μετανάστευσε από το Τεκιρντάγ στην Ελλάδα το 1922 λόγω της Ανταλλαγής Πληθυσμών της Λωζάνης, μετατράπηκε στο Μουσείο Φωτογραφίας της Παλιάς Τεκιρντάγ από τον Δήμο Σουλεϊμάνπασα. Η συλλογή με πάνω από 1500 φωτογραφίες του Τεκιρντάγ, που εκτείνεται σε 150 χρόνια και ανήκει στον Δημήτριο Μαυρίδη, μέλος της οικογένειας Μαυράδη που ζει στην Αθήνα, δωρήθηκε επίσης στον Δήμο Σουλεϊμάνπασα και εκτίθεται σε αυτό το μουσείο.

Το Μουσείο Μουσικών Τεχνολογιών, το πρώτο του είδους του στην Τουρκία, εγκαινιάστηκε από τον Δήμο Σουλεϊμάνπασα στις 20 Μαΐου 2017.

Στο Τεκιρντάγ, το οθωμανικό σπίτι του 19ου αιώνα στην οδό Ναμίκ Κεμάλ στη γειτονιά Ορτά Τζαμί αναπαλαιώθηκε στην αρχική του μορφή και ανακαινίστηκε σε ένα τριώροφο κτίριο που ονομάζεται Σπίτι Ναμίκ Κεμάλ μέσω των συνεργατικών προσπαθειών του Συλλόγου Ναμίκ Κεμάλ, της Επαρχιακής Ειδικής Διοίκησης, του Εθνικού Ιδρύματος Παιδείας Τεκιρντάγ, του Δήμου Τεκιρντάγ και εθελοντικών οργανώσεων. Άνοιξε για το κοινό στις 21 Δεκεμβρίου 1993. Ο ερευνητής Μεχμέτ Σερέζ συνέβαλε επίσης σημαντικά στην αποκατάσταση του σπιτιού.

Ο πρίγκιπας Φέρεντς Ράκοτσι Β΄ της Ουγγαρίας έζησε στο σπίτι στον αριθμό 32 της οδού Μπαρμπαρός στη γειτονιά Ερτουγρούλ για 15 χρόνια, μεταξύ 1720 και 1735. Αυτό το σπίτι αγοράστηκε από την ουγγρική κυβέρνηση το 1932 και μετατράπηκε σε μουσείο.

Το κτίριο του μουσείου κατασκευάστηκε το 1894 ως Δημοτικό Μέγαρο. Το επισκέφθηκε ο Ατατούρκ στις 20 Δεκεμβρίου 1930 και από το 1994 λειτουργεί ως Μουσείο Κιρκλαρέλι.

Το Μουσείο Γλυπτικής και Ζωγραφικής Ιλχάν Κομάν ιδρύθηκε στις 23 Σεπτεμβρίου 2002, στην 20ή επέτειο του Πανεπιστημίου Θρακίας, με την επωνυμία «Μουσείο Σύγχρονης Ζωγραφικής και Γλυπτικής». Το 2011, μετονομάστηκε σε «Μουσείο Γλυπτικής και Ζωγραφικής Ιλχάν Κομάν» με απόφαση της Συγκλήτου του Πανεπιστημίου. Την ίδια χρονιά, μεταφέρθηκε στο ιστορικό αρχοντικό στην πανεπιστημιούπολη Καραγάτς της Σχολής Καλών Τεχνών, όπου στεγάζεται επίσης το Κτίριο του Παλιού Σιδηροδρομικού Σταθμού, το Μνημείο και η Πλατεία της Λωζάνης, καθώς και το Μουσείο Εθνικού Αγώνα και Λωζάνης.

Το καραβανσεράι χτίστηκε από τον Εκμεκτσιζαδέ Αχμέτ Πασά το 1018 ΑΧ (1609 μ.Χ.) και δόθηκε ως δώρο στον Σουλτάνο Αχμέτ. Το κτίσμα αποτελείται από τέσσερις μεγάλους στάβλους, πολλά δωμάτια, δύο σιντριβάνια και πέτρινα καταστήματα κατά μήκος του δρόμου.

Αυτό το αρχοντικό του 18ου αιώνα είναι το παλαιότερο σωζόμενο παράδειγμα αστικής αρχιτεκτονικής στην Αδριανούπολη. Χρησιμοποιήθηκε από τον Εμίν Μπέη, τον Αρχιλογιστή της Αδριανούπολης, και την οικογένειά του. Αφού παρέμεινε άδειο για ένα διάστημα, ο Νετζμί Ιγκέ και η οικογένειά του μετακόμισαν το 1922. Η οικογένεια του Νετζμί Ιγκέ έζησε στο αρχοντικό μέχρι τη δεκαετία του 1970, μετά την οποία έμεινε άδειο. Με την πάροδο των ετών, το αρχοντικό έχει σε μεγάλο βαθμό φθαρεί.