Το 1923, λόγω της Ανταλλαγής Πληθυσμών της Λωζάνης, η οικογένεια Μαυρίδη μετανάστευσε από το Τεκιρντάγ στην Ελλάδα και η οικογένεια Εσκινάτ, που καταγόταν από τη Θεσσαλονίκη, εγκαταστάθηκε στο σπίτι που είχε εγκαταλείψει. Ο Δημήτριος Μαυρίδης και ο Εκρέμ Εσκινάτ, παιδιά της οικογένειας που ανταλλάχθηκε στο πλαίσιο της ανταλλαγής πληθυσμών, είναι στην πραγματικότητα παιδιά του ίδιου σπιτιού. Ο Μαυρίδης πέρασε τα παιδικά του χρόνια στην Αθήνα. Επηρεασμένος από τα τελευταία λόγια του πατέρα του, «Το σπίτι μας στο Τεκιρντάγ», ο Δημήτριος Μαυρίδης αφιέρωσε 50 χρόνια ερευνώντας το Τεκιρντάγ, συλλέγοντας εκατοντάδες μοναδικές παλιές φωτογραφίες της πόλης και έγραψε 12 βιβλία γι' αυτήν. Ο Μαυρίδης, ο οποίος έψαχνε για το οικογενειακό του σπίτι στο Τεκιρντάγ για χρόνια, βρήκε μια φωτογραφία του σπιτιού κατά τη διάρκεια μιας από τις επισκέψεις του στο Τεκιρντάγ και αμέσως άρχισε να το ψάχνει. Κοίταξε τη φωτογραφία στο χέρι του και μετά το σπίτι.

Χρόνια αργότερα, ο Εκρέμ Εσκινάτ, ενώ έψαχνε για παλιές φωτογραφίες του Τεκιρντάγ, βρήκε τον Μαυρίδη μέσω της υπογραφής κάτω από τις φωτογραφίες. Ο Εσκινάτ ανέλαβε αμέσως δράση για την προστασία της ιστορίας και της ειρήνης. Πήγε στο σπίτι του Μαυρίδη στην Αθήνα. Εξέτασε τη συλλογή του Μαυρίδη, η οποία περιείχε περίπου 1500 φωτογραφίες του Τεκιρντάγ. Κατά τη διάρκεια μιας από αυτές τις επισκέψεις, αποκαλύφθηκε ότι οικογένειες που είχαν εκτοπιστεί στο πλαίσιο της ανταλλαγής πληθυσμών έμεναν στο ίδιο σπίτι. Ο Εσκινάτ είπε στον Μαυρίδη: «Πρέπει να μας δώσεις αυτές τις φωτογραφίες. Γιατί τώρα ούτε εγώ είμαι Τούρκος ούτε εσύ Έλληνας. Είμαστε παιδιά του ίδιου σπιτιού».

Το αρχοντικό μετατράπηκε σε μουσείο από τον Δήμο Σουλεϊμάνπασα. Ο μεγαλύτερος παράγοντας στην επιλογή του αρχοντικού για το μουσείο ήταν ότι ο Δημήτριος Μαυρίδης, ο οποίος είχε μια τεράστια συλλογή με πάνω από 1500 φωτογραφίες του Τεκιρντάγ για πάνω από 150 χρόνια, είχε ζήσει εκεί. Ο Μαυρίδης δώρισε αυτή την ανεκτίμητη συλλογή στον Δήμο Σουλεϊμάνπασα του Τεκιρντάγ.