Στη Δύση, οργανισμοί παρόμοιοι με τα Εμπορικά Επιμελητήρια βρήκαν τους αντίστοιχους οργανισμούς με τη μορφή συντεχνιών, εμπορικών ενώσεων και βιοτεχνικών οργανώσεων.
Κατά την οθωμανική περίοδο, δομές παρόμοιες με τα Εμπορικά Επιμελητήρια άρχισαν να εμφανίζονται το 1876. Στην περιοχή, σύμφωνα με τις διατάξεις του Νόμου των Επαρχιών της Ρούμελης, ιδρύθηκε Εμπορικό Επιμελητήριο το 1882 κατά την εποχή του Καντρί Πασά, Διοικητή της Αδριανούπολης, και ιδρύθηκε επίσης Εμπορικό Επιμελητήριο στο Κιρκλαρέλι. Σύμφωνα με παλιά αρχεία, το Γεωργικό Επιμελητήριο συγχωνεύτηκε επίσης με το Εμπορικό Επιμελητήριο και διοικούνταν από έναν πρόεδρο και επτά μέλη με την ονομασία Εμπορικό, Γεωργικό και Βιομηχανικό Επιμελητήριο. Κατά τη διάρκεια των περίπλοκων και γεμάτων πολέμου ετών μεταξύ της ανακήρυξης της Συνταγματικής Μοναρχίας και της ανακήρυξης της Δημοκρατίας, δεν υπήρχε ενεργό Εμπορικό Επιμελητήριο.
Στις 27 Σεπτεμβρίου 1883, η ίδρυση των Εμπορικών Επιμελητηρίων ξεκίνησε με το νομοσχέδιο που απαιτούσε από τους εμπόρους να είναι επίσημα και υποχρεωτικά μέλη, μέσω των Κανονισμών των Εμπορικών και Βιομηχανικών Επιμελητηρίων.
Το Εμπορικό Επιμελητήριο Κιρκλαρέλι ιδρύθηκε το 1883 σύμφωνα με τον νόμο, μέσω πρωτοβουλιών του Συνταξιούχου Επιθεωρητή Αλί Ριζά (Ντουρκουνκάγια) Μπέη, ιδιοκτήτη και αρχισυντάκτη της εφημερίδας Κιρκλαρέλι, και είκοσι φίλων του. Το 1926, μια επιτροπή που σχηματίστηκε με μυστική ψηφοφορία και διμερή εκλογή έθεσε σε λειτουργία το επιμελητήριο με μεγάλο ενδιαφέρον και προσοχή. Άνοιξαν το χρηματιστήριο και, μέσω στενής συνεργασίας με το χρηματιστήριο, έθεσαν τα θεμέλια για το σημερινό Επιμελητήριο και Χρηματιστήριο. Το Εμπορικό Επιμελητήριο, που διοργανώνει το ετήσιο συνέδριό του με εκπροσώπους από τις περιφέρειες, μπόρεσε να επικοινωνήσει τις οικονομικές του ανάγκες στην κυβέρνηση μέσω εκπροσώπων που στάλθηκαν στο περιφερειακό συνέδριο. Καθώς το επιμελητήριο γινόταν πιο δραστήριο, τα έσοδά του αυξάνονταν. Η πρώτη ομιλία που εκφώνησε η ιδρυτική επιτροπή και επίσης ο πρώτος πρόεδρος του επιμελητηρίου, Αλί Ριζά Μπέη, παρουσία των ιδρυτών, ήταν η εξής:
Αξιότιμοι συνάδελφοι έμποροι
«Δυστυχώς, έχουμε μια πολύ προφανή και σαφή αδυναμία. Οι έμποροί μας σχεδόν γενικά λειτουργούν με ένστικτο». Δεν υπάρχει καμία ομάδα ανάμεσά μας που να έχει ενωθεί ακόμα γύρω από μια οντότητα που θα απαρνηθεί τις φυσικές ανάγκες όπως η διαφήμιση, η προπαγάνδα κ.λπ.
Παρά το γεγονός ότι έχει ένα πολύ ευρύ και έγκυρο καταστατικό, το Εμπορικό μας Επιμελητήριο είναι απλώς ένα όνομα. Το έθνος ολοκλήρωσε τον μεγάλο του αγώνα σώζοντας τη χώρα. Όταν αυτός τελείωσε, ξεκίνησε ένας δεύτερος πόλεμος, ο σημαντικότερος από τους οποίους είναι ο πόλεμος της οικονομίας και του εμπορίου. Είναι μάταιο να περιμένουμε την πρόοδο του εμπορίου και του πλούτου με τα μέσα των πρώτων αιώνων. Οι ήττες σε οικονομικούς πολέμους θα μας σύρουν στη φτώχεια και την εξαθλίωση.
Γιατί δεν ασχολούμαστε με το Χρηματιστήριο;
Ζούμε ακριβώς δίπλα στην Κωνσταντινούπολη, ποιος θα μας παρέχει εμπορικές δραστηριότητες; Γιατί έχει σταματήσει η πρωτοβουλία για τη δημιουργία μιας επιχειρηματικής τράπεζας; Γιατί οι κεφαλαιούχοι και οι έμποροι που βρίσκονται στο τιμόνι του εμπορίου μας δεν μας καθοδηγούν στις επιχειρηματικές μας υποθέσεις; Γιατί η τάξη των μικρών καταστηματαρχών και των εμπόρων, που συνεχώς μπαινοβγαίνουν στις δουλειές τους σαν παιχνίδι τυφλού, δεν προστατεύεται;
Τους ζητάμε θερμά να αναλάβουν δράση για χάρη της ευτυχίας και της ευημερίας της χώρας και να προσπαθήσουν να ολοκληρώσουν αυτά τα καθήκοντα. Αναμένουμε εξαιρετική εξυπηρέτηση και υποστήριξη από ένα Εμπορικό Επιμελητήριο.
Δεν πρέπει να επιτρέψουμε σε κανέναν από τους πεντακόσιους περίπου εμπόρους και καταστηματάρχες να διεξάγει τις δραστηριότητές του χωρίς να υπόκειται σε καμία τελετή και χωρίς να ενημερώνεται για την ύπαρξη ή μη του Εμπορικού Επιμελητηρίου. Θα πρέπει και να παρέχουν έσοδα στο Επιμελητήριο και να κάνουν το Επιμελητήριο ωφέλιμο για τη χώρα.
Αυτή δεν είναι μια καλή πορεία δράσης. Καλούμε τους ενδιαφερόμενους εμπόρους μας να εκπληρώσουν τα καθήκοντά τους και το θεωρούμε χρέος.
ΑΛΙ ΡΙΖΑ ΝΤΟΥΡΣΟΥΝΚΑΓΙΑ