1923 yılında Lozan Mübadelesi nedeni ile Tekirdağ'dan Yunanistan'a göç eden Mavridis Ailesi'nin terk ettiği evlerine Selanik'ten gelen Eşkinat Ailesi yerleşir. Mübadil olarak yer değiştiren ailelerin bir zamanlar yaşadığı evin çocukları Dimitrios Mavridis ile Ekrem Eşkinat, aslında aynı evin çocuklarıdır. Mavridis'in çocukluk yılları Atina'da geçmiştir. Dimitrios Mavridis babasının ölüm döşeğinde sayıkladığı "Tekirdağ'daki evimiz" sözlerinden etkilenip 50 yıl boyunca Tekirdağ'ı araştırmış, hiç kimsede eşi benzeri olmayan yüzlerce eski Tekirdağ fotoğrafını toplamış, Tekirdağ hakkında 12 kitap yazmıştır. Tekirdağ'daki aile evini yıllarca arayan Mavridis, Tekirdağ'a gelişlerinden birinde evin fotoğrafını bulmuş, gördüğü gibi evi aramaya başlamış. Bir elindeki fotoğrafa bir de eve bakmıştır.

Ekrem Eşkinat ise yıllar sonra eski Tekirdağ fotoğraflarını araştırırken fotoğrafların altındaki imzadan ulaşır Mavridis'e. Eşkinat tarihine ve barışa sahip çıkmak adına hemen harekete geçer. Mavridis'in Atina'daki evine gider. Mavridis'in yaklaşık 1500 Tekirdağ fotoğrafının yer aldığı koleksiyonunu inceler. O ziyaretlerin birinde mübadil olarak yer değiştiren ailelerin aynı evde yaşadıkları ortaya çıkar. Eşkinat, Mavridis'e "Bu fotoğrafları bize vermen lazım. Çünkü artık ne ben Türk'üm ne sen Yunan'sın. Biz aynı evin çocuklarıyız" der.

Köşk, Süleymanpaşa Belediyesi tarafından müzeye dönüştürülür. Köşkün müze için seçilmesindeki en büyük etken 150 yıllık ve 1500'den fazla Tekirdağ'ın fotoğrafından oluşan dev bir koleksiyonu olan Dimitrios Mavridis'in burada yaşamış olmasıdır. Mavridis bu paha biçilmez koleksiyonu Tekirdağ Süleymanpaşa Belediyesi'ne bağışlamıştır.